Başkalarına yaptığım şeyleri ve başkalarının bana yaptığı şeyleri çok çabuk unutabiliyorum. Bunun yüzünden insanlara olan kızgınlığım çabuk geçer. Başkalarının bana kızgın olduğunu da çabuk unuturum. İnsanlar genelde unutkan olduğumu unuturlar. O yüzden yüzlerine nasıl baktığımı merak ederler. Çünkü çabuk unutuyorum. İleri demokrasi ile yönetilen ülkemizde malum gündem o kadar oynak ki. Sırf gündemdekilere bakıp dansözlere kızıyorum. Siyasiler kadar iyi kıvıramıyorlar. O yüzdendir ki sırf bunlara bakarken hayatımızın geri kalanını unutuyorum. Lakin normal hayata döndüğüm zamanlarda sizlerin o iki yüzlü hayatından başka birşey de göremiyorum. Uğraşıyorum, çapabalıyorum, anlamaya çalıyorum. Lakin yok olmuyor. Sizinkinin de onlarda eksin kalan bir yanı yok. Bana gelecek olursak, sizden bir farkım yok.Gerçekten neyi doğru yapıyorsunuz? Çok merak ediyorum. Kaç doğrunuz var? 3 yanlış yarım doğruyu götürse şu kısacık hayatınızda geriye kaç doğru kalır? Aslında sadece kendimize dürüst olsak birçok şey değişiyor. Bunu bir deneyin sadece kendinize dürüst olmayı. Başkalarını boş verin. Sadece kendinizi düşünün. Sadece kendinize dürüst olun.Kulağa kolay geliyor. Lakin inanının o kadar da kolay değil.
Son zamanlarda bunu deniyorum. Yani toplumu, arkadaşlarımı, ailemi ve diğerlerini. Hepsini bir kenara bıraktım. Sadece kendime dürüst olmaya çalışıyorum. Sonuçta kendime yalan söyleyemezdim. Ve sadece kendim için dürüst olmaya çalışıyorum. Size de yalan söylemeyeceğim korkmayın. Gözlemlediğim kadarıyla herkesi, herşeyi kabullenen toplum beni de kabul ediyor. Eskisi iyi davranmıyorlar belki, kabul ancak kabulleniyorlar. Peki ben bunu kabulleniyor muyum? Onun kararını daha veremedim. Biraz daha sigarasız kalmam lazım. Çay bitmediği sürece sıkıntı yok gibi.